iyi ki.

Beste'yi aradım, "önemli değilse ben seni bir saate arasam olur mu?" dedi.
Ajda'yı aradım, "eve gidince arayayım mı ben seni?" dedi.
babamı aramaya kıyamadım.
elim gitti telefona, o anlar beni dedim, aramaya basmaya cesaret edemedim. "ben çok kötüyüm" dedikten sonra daha kötü olabilirdim. 

kaldım oturduğum koltukta. 

sonra anımsadım.
neden ilk  aklıma gelmedi diye düşündüm. çünkü eskiden yoktu, şimdi vardı.
aradım, anlattım, ağladım.
ertesi gün pat diye kapım çaldı. 
çok seviyorum, iyi ki.

|