Ben böyleyim.

 "ben buyum" demek çok kolay.
bunun arkasında dururken kaçırılabilecek olanlar ise muazzam büyük ve kıymetli olabilirmiş.

Bu yaşıma kadar hiçbir zaman mükemmel olduğumu iddia etmedim. öyle olma gibi bir hayalim de olmadı. hatta arttırıyorum iyi ki mükemmel değilim. Bu kavramın kişiye ve algılayan kişiye göre değiştiğini de düşündüğüm için, açıkçası içi doldurulabilir değilmiş gibi geliyor bana. üzerinde kafa yormadım, sosyologlar yapmıştır zaten ahahah

Kişiliğimin, ortalama insanlara göre çok sağlam çok havalı gıpta edilesi olduğunu söyleyebilirim ashduosahda beni sevmeyen ölsün o ayrı. Ama kimsenin mutluluğu için ya da kimseyle birlikte daha mutlu olmak için kendimde olan dikenlerime dokundurtmam, kimse için değişmem, bu teklifle bana gelinmesini istemem.

İstemezdim yani.
Hangisi daha kıymetli bilmiyorum.
Kendi yanlışlarımı birinin bana göstermesi mi? Benim bunları görebilmem mi? Yoksa bunlarla ilgili bir şeyler yapmak isteyecek kadar birisini çok sevmem mi?

Daha yolun başındayız, biliyorum. Ama her geçen gün, bir önceki günden daha güzel oluyorum, oluyor, oluyoruz.

Yarayı söylemek başka, dokunmak başka ya... Cerot Selam! Sen hayatımda; Bana hatalarımı düzeltmem için yardımcı olan ilk insansın :} 

Şebo'nun sesi geldi kulağıma tam şu an. Umut kelimesini uzatıp sesiyle kulağıma resimler çizerken <3