Mor :*

Her zaman bir "odam" olsun istemişimdir.
Alınma Beste, seninle bir ömür aynı odayı, yatağı falan paylaşabilirim. Ama hep bir odam olsun istedim.
Ve fark ettim ki, asla olmayacak.
İlerde evlendiğimde de "bana" ait olmayacak.


Halbuki ben odamı tek başıma boyayacaktım.
En sevdiği renk mor olan kadın olaraktan, morun bir kaç ton açığı, lilamsı bir renk belki.. Eşyalarım, yatağım yastığım yorganım, donum falan.. Abartmıyorum.
Ortalama 10 senedir düşlerim bu odayı. Bu odada nefes alırım, ağlarım. Her ne kadar "depresif" olduğu iddia edilse de, değildir mor.
Mor, İrem Ezgi'nin kendine yakışanı boyamasıdır, içini.
Bazen çok mutlu olurum, konfetiler patlar içimde. Bazen ölecek gibi ağlarım, sırılsıklam olur, içim.
Ama hep mordur içim. 
Tırnaklarım, bazen mor olur. Kim bilir belki mutluluk sürerim, belki bir kaç damla göz yaşı.


Ama mor depresif değildir.
Bazen güzel, bazen çirkin, ama en çok irem ezgi'dir buralarda.