oryantalden bıkmadın mı?
Şu an son ses Ayça Şen - Oryantal dinliyorum.
Anlatıcam. :}
19 Ekim 2012 yi yaşarken, "keşke denize gitseydin lan bu gün" hayıflamalarımın arasında bir kahve yaptım kendime, geldim kürkçü dükkanına.
Bi sevgili yaparsınız, çok seversiniz, aradan zaman geçer, hevesiniz kaçar, ayrılırsınız.
Bazen böyle olmaz.
Bi sevgili yaparsınız, çok seversiniz.
Başlıyorum.
İki saattir kıvranıyorum, öyle yazmasam böyle yazmasam falan diye, sonra dedim ki LAN BURASI BENİM! İSTEDİĞİM GİBİ YAZARIM AMINAGOYYİM!
Hani bazen dersiniz ya şaşkınlıkla "Ulan bu iki insan nasıl aynı rahimden çıkmış?" diye. Aha bu hikaye de böyle bi şey.
Bi kız.. küçükken, sonra gençken, bir sürü hata yaptı. Sonra ben onu adam edicem diye söz verdim kendime.
Her şeyden önce kendim için istedim bunu. Masama oturtacağım insanda kalite ararım ben, öyle bi kız tasma taksalar elime almazdım.
Çok uğraştım, başardım-sandım.
Meğer sahip olduğum maddi manevi her şeyi kıskanırken, akabinde beni beğenmemeye başlamış. Fark edemedim. Küçük kardeş kafası işte. Her filmde olur ya, ondan yaa.
İki kelimeyi bir araya getiremeyen, okuduğunu izlediğini anlamayan küçük beyinli, yine aynı küçük beyniyle hayatımı sikip atmaya çalıştı ve az kalsın başarıyordu.
Çocuk deyip geçmemek lazım yani.
Bi de hani, hayatta hiç bir şeyi olmayan insanlardan korkacaksın derler ya, çok doğru.
Oturduğu masalar, masadaki içkiler, dönen muhabbetlerin çıktığı ağızlar.. Hepsi benimdi, paylaştım onunla.
Sonra birini sevdim. Çok sevdim. Çok saçma şeyler yaşadık, inişler çıkışlar.. Yaşadığım her şeyi paylaştım kardeşimle.
Ne kadar çok sevdiğimi, ne kadar çok ağladığımı, ne kadar çok acıdığımı.
Hata işte.. Bilemiyorsun ki.
Önce çok üzüldüm. Doğru zamanı bekledim konuşmak için. Sonra burnuma buram buram kaşar kokusu gelmeye başladı. Alıştı aklım, burnum.
Sonra her şey, kendi kendine düzeldi.
Şimdi seni avutuyorlar. "asıcaz kesicez bağırdık çağırdık" diye seni kandırıyorlar.
Senin kandırdığın her insan ise, sana acıdığı için hala seninle konuşuyor, bizim aşkımızı hayranlıkla takip ederek..
Ben, seni bana sorana, "naapsın ya okuyor kerata hahaha" diyip geçiyorum. Hadi yine iyisin piç kurusu, ne mal olduğunu anlatmıyorum insanlara. seni ARTIK rahat bırakıyorum.
Hayatına erkek diye aldığın adamların toplamı, benimkinin başbarmaa etmez, bu gerçek sana bi ömür yeter.
Ama suçlu ben değilim.
Tohüm çürük. Elden bir şey gelmiyor.
Peki seeeen üç milyar yediyüz elli seeen milyaar seeen milyoon.. Yok bu buranın değildi.
Peki sen, oryantalden bıkmadın mı?
Anlatıcam. :}
19 Ekim 2012 yi yaşarken, "keşke denize gitseydin lan bu gün" hayıflamalarımın arasında bir kahve yaptım kendime, geldim kürkçü dükkanına.
Bi sevgili yaparsınız, çok seversiniz, aradan zaman geçer, hevesiniz kaçar, ayrılırsınız.
Bazen böyle olmaz.
Bi sevgili yaparsınız, çok seversiniz.
Başlıyorum.
İki saattir kıvranıyorum, öyle yazmasam böyle yazmasam falan diye, sonra dedim ki LAN BURASI BENİM! İSTEDİĞİM GİBİ YAZARIM AMINAGOYYİM!
Hani bazen dersiniz ya şaşkınlıkla "Ulan bu iki insan nasıl aynı rahimden çıkmış?" diye. Aha bu hikaye de böyle bi şey.
Bi kız.. küçükken, sonra gençken, bir sürü hata yaptı. Sonra ben onu adam edicem diye söz verdim kendime.
Her şeyden önce kendim için istedim bunu. Masama oturtacağım insanda kalite ararım ben, öyle bi kız tasma taksalar elime almazdım.
Çok uğraştım, başardım-sandım.
Meğer sahip olduğum maddi manevi her şeyi kıskanırken, akabinde beni beğenmemeye başlamış. Fark edemedim. Küçük kardeş kafası işte. Her filmde olur ya, ondan yaa.
İki kelimeyi bir araya getiremeyen, okuduğunu izlediğini anlamayan küçük beyinli, yine aynı küçük beyniyle hayatımı sikip atmaya çalıştı ve az kalsın başarıyordu.
Çocuk deyip geçmemek lazım yani.
Bi de hani, hayatta hiç bir şeyi olmayan insanlardan korkacaksın derler ya, çok doğru.
Oturduğu masalar, masadaki içkiler, dönen muhabbetlerin çıktığı ağızlar.. Hepsi benimdi, paylaştım onunla.
Sonra birini sevdim. Çok sevdim. Çok saçma şeyler yaşadık, inişler çıkışlar.. Yaşadığım her şeyi paylaştım kardeşimle.
Ne kadar çok sevdiğimi, ne kadar çok ağladığımı, ne kadar çok acıdığımı.
Hata işte.. Bilemiyorsun ki.
Önce çok üzüldüm. Doğru zamanı bekledim konuşmak için. Sonra burnuma buram buram kaşar kokusu gelmeye başladı. Alıştı aklım, burnum.
Sonra her şey, kendi kendine düzeldi.
Şimdi seni avutuyorlar. "asıcaz kesicez bağırdık çağırdık" diye seni kandırıyorlar.
Senin kandırdığın her insan ise, sana acıdığı için hala seninle konuşuyor, bizim aşkımızı hayranlıkla takip ederek..
Ben, seni bana sorana, "naapsın ya okuyor kerata hahaha" diyip geçiyorum. Hadi yine iyisin piç kurusu, ne mal olduğunu anlatmıyorum insanlara. seni ARTIK rahat bırakıyorum.
Hayatına erkek diye aldığın adamların toplamı, benimkinin başbarmaa etmez, bu gerçek sana bi ömür yeter.
Ama suçlu ben değilim.
Tohüm çürük. Elden bir şey gelmiyor.
Peki seeeen üç milyar yediyüz elli seeen milyaar seeen milyoon.. Yok bu buranın değildi.
Peki sen, oryantalden bıkmadın mı?
.JPG)
