-Almanya ?
-Almanya'ya gider misin?
-Bilmem, gider miyim?
-Bilmem sen söyle gider misin?
-Ne kadar bir süreden bahsediyoruz?
-3 yıl, 4 yıl belki..
-Ha...
Işık hızıyla, yani kendi hızımla düşündüm. Annem, kardeşim?
Kardeşim evleniyor, yani bunu kabul etmek lazım.. Zaten gidicek.
E ben ayrı eve çıkıcaktım kendimi ikna ediyordum hani ya..
Annem?
Allahı korusun bi şey olsa, 2.5 +1,5 saatte İzmir'deyim!
Neden İzmir'de kalmalıyım?
Beni burda tutan ne var?
Ailem evet tamam ama, zaten kardeşim gidicekti. 3 kız bekar ev hayalimizi yeterince yaşamıştık, ve ben 17 nin 3 fazlasını, nerdeyse 3 geçmiştim.
"Acil Durum" diye kendimi atlatmaktan vazgeçiyorum artık, uçak denen bir şey var.
Peki başka ne tutuyor beni burda?
?
Yok.
Bundan 2 sene önce, gidemezdim. Okulum bokum püsürüm vardı. Aile hayatım bok gibiydi. Düzene sokmadan, İstanbul'a bile gidemezdim.
Bundan 1 sene önce sorsalar, lanet olsun ki, eğer gidersem o'nu göremem ki, özlerim derdim. Valla o kadar salaktım, derdim.
Bu gün.
?
Yok.
Allahım beni tutan bir şey olsun.
Allahım beni tutan bir şey yok.
-Olabilir. Sanırım gidebilirim.
-Tamam, vize ve pasaport işlemlerine başlayalım.
-Benim yeşil pasaportum var?
-Nasıl var ya?
-Var işte bi şekilde..
Tanrım ne şekilde olduğunu bilmek istemezsiniz..
Gidiyorum.
Evet dedim.
Kaç saniyede geçti bu konuşma bilmiyorum, ama ışık hızıyla derken mübala yapmamışım bence.
Düşünmeden cevap verdim, yoksa karar vermek zorunda kalıcaktım.
:)
Almanya'dan Fransa'ya hızlı tren, 2 saat.. Çağdaş da Fransa'ya allahtan taşınıyor..
Ben mi?
Muhtemelen beni Eiffel kulesinin altında, Efes Dark içip, Sıla dinlerken bulabilrsiniz..
:}
.JPG)
