-Zavallıca

Kelimelerin efendisi olarak, durup düşündüğüm anlar her zaman beni korkutmuştur. Bu hayatta her güne, her renge söyleyecek şeyim olmuştur. Zira her günü her rengi görmüşümdür. Ama zaman gelir, bir infaz anlatılmak istendiğinde işte o zaman, durup düşünüyorum. İlerde bir gün, bu güne dönüp baktığım zaman, içime düşen nefret tohumunu, neden büyüttüğümü, kendime kızarak sorduğumda, sebepsiz olmadığını okumalı, rahatlamalıyım.


Sonra düşündüm. Bi kaç basit cümle yardıma koşsun istedim. "Hatırla" diye bağıran bir kaç cümle.


Bunu daha önce de yapmıştı.
Bir erkek yüzünden, ruhunu satmıştı. Seneler önce.
Pişman olmuştu zavallı.
O kadar zayıf karakterli bir kız ki o, hayatına bir erkek girdiği zaman ne yapacağını şaşırıyor.
O kadar zayıf karakterli bir kız ki o, hayatında bir erkek olmadan yaşayamayacağını bilmiyor.
O kadar zayıf karakterli bir kız ki o, kız arkadaşların şu hayatta ne kadar önemli olduğunu bilmiyor.
O kadar zayıf karakterli bir kız ki o, bir parça geçmişten betimlemeyi okuyunca, tebessüm etmek yerine, geçmişi, tanınmışlığı hiçe sayıp, politik olmaya çalışıp, çok ucuz bir yolla hayatımın 1 saatine tekrar dahil oldu.
Hele ki bu betimlemeyi yapan kişiyi sebepsizce kırdığı halde, o kişi yine de onu anılarından silmemişken..


Ulan dünkü bok, sen bu gün sahipsin 3 senelik bir ilişkiye, 23 yaşında. Ben 17 yaşımda sevdiğim halde bitirdim 3 senelik ilişkimi. Bu neyin artisliği pardon?
Sen giderken ben dönüyor, dönerken elmaları topluyordum.
Ben; pişip, yere düşmüş elmaları almak için dizlerimin üstüne çöktüm. Toz oldu, toprak oldu dizlerim, kanadı belki, ama böyle doydum. Eğilmeyi bilerek.


Ve sen o kadar acemi, o kadar basit, o kadar çiğsin ki bu hayatta..


Herkesin inançları, ibadetleri farklı, ama herkesin yukarısı aynı.
Hakkım varsa, ahım tutar.
Hep tuttu, bu defa da tutar, ziira tövbe edemiyecek kadar yorulmuş kalbim dün.


Söylüyor hep büyükler, daha neler yaşıyacaksın diye..
Hayatı bu şekilde yaşayan, harcayan insaları gördükçe büyük şoklar yaşıyorum, ne yalan söyleyim :}