iyi geceler dileyince iyi geceler cebime mi gelecek nedir yani?

Çay bardağını ağzıma götürüyorum, bilekliğimden buram buram kokusu geliyor.
İmleç yanıp sönüyor, ben düşünüyorum.


Elbet tartışmalar, kavgalar, kötü olaylar olacaktır ilişkilerde. 
Ben de sahibim böyle kötü anılara.
Benim sayemde o da.
Deprem oldu kalbimde, yer yer çatladı kalbim, oynadı yerinden.
Biraz zaman, biraz onun sevgisi, biraz "kendi" çabam ile ben o çatlakları dolduruyorum bir şekilde.
Fakat, sen her seferinde tutup bir parçayı kopartıyorsun.
Kalmayacak geriye bir şey.


Yüzüne söyleyemesem bile, "sevgimi kendi ellerinle azaltıyorsun sen böylece"
Seni sevmeme, bu defa sen izin vermiyorsun.
Yazık.


-Kimsin sen!!
-Sevgilinim?


Yok bu işler sizin memlekette böyle olmuyor sanırım.
Bilemedim ben.


Bir buçuk senedir bunalımdaymışsın.
10 aydır hayatındayım.
Matematiğim iyi değildir bilirsin ama, bu işte bir yanlışlık var.


Ya sen ya ben, çok yanlış gelmiş olabiliriz.
Ve görüldüğü üzere, gecenin iyi geçmesi için dilenen dilekler bi boka yaramıyor.

Devam Devam...

Alemin kralı geliyoooOOooo

Kına ve düğünü yazıcam, fakat içim onunla çok dolu, içimi dökmeliyim sanırım biraz.


Uyandığımda "Alemin kralı geliyoooo geliyooo geliyoooooOO!" mesajına gülümsemem bitmeden, "İrem Ezgi kocan geliyoooo geliyooo geliyoooOOOoo" mesajıyla kahkahayı bulduğum sabahın akşamına, ona söz verdim, evine geldiğine kapını ben açıcam diye.


Fakat benim bir yere zamanında varma ile ilgili sıkıntılarım senelerdir devam ediyor. Yolda mesajlaşırken, "hangi otobüstesin sen?" diye sorduğunda uyanmam gerekirken, salak gibi hangi otobüste olduğumu söyledim. Beklediğim son şey, hasta ve mal halimle yolu izlerken, onun otobüse binmesiydi.


Gördüğüm zaman ki duygularımı anlatamıyorum. Suratımda muhtemelen salak bi sırıtma oldu, gözlerim gördüğüne inanamadı onu biliyorum. Sonra o salak sırıtma uzunca bir süre devam etti bende. Pencereden dışarı bakmaya devam ettim, sanki yokmuş gibi ama midemde tuhaf bir şeyler oldu, sanki lisedeyim, sanki 3 senedir görmüyorum adamı anasını satayım. Alt tarafı memleketine gitti 10 günlüğüne.


Berbat esprilerini, tavlada yenilmeyi (haaaaaaLaaLuYa!) how i met ur mother ın izlediğim bölümlerini birlikte  izlemeyi, varoş kafasını (ashuasha) özleceğim kimin aklına gelirdi?  Ama beni öpmesini, bana sarılmasını, beni sevmesini her şeyden çok özlemişim.. 10 günde.Evet. Burada küfür edebilirsiniz.
Özür diliyor bir de, oradan bana bir şey getirmediği için..

Bu evden çayı kahveyi, içmediği halde eksik etmeyen sen, senden isteyebileceğim her şeyi veriyorsun bana başkan.


Bu işte bir terslik var, yıl 2011, herkes her şey piyasayken, bu yaşadığım güzel ve bir o kadar gerçek ya, inanmak zor oluyor. Bi pislik var, rüya mı görüyorum lan yoksa ben? Lan.. "Sex mi lan yoksa?" :ashuasha:


Bu yazdıklarımı bir gün küfrede küfrede okuyacağım di mi ? Belki düşündüğümden yakındır lan, siktir et yeaaa yapıştııııııııııııııır! :}


Şarkının nakaratının son cümlesini söyleyeceğim güne kadar, şarkının ilk cümlesi ile dolup taşıyorum : http://fizy.com/#s/16mkeh

O güne kadar, sevmeye sevilmeye devam.

Anladım.. Daha doğrusu hatırladım, sevmek gibisi yok.

:}

Devam Devam...

-ehe öhe çok komiksin sen bu gün

-ireeem korayı seeeviyooor irem korayıı seviyoooor:) sen sanki sevmiyon kafassı
"bazen insanları ne kadar saçma olsalar da, ne kadar saçmalasalar da, seversiniz.."
(blogum gasp edildi help)

Devam Devam...

Yaz kızım, İrem Ezgi mutlu.

Yaz kızım, yıl 2011, ben "çok" mutlu olduğum için blog yazıp bu demleri ölümsüzleştirmek için buradayım!


Eah evet benlik değil biliyorum, genelde hayatımda olan saçma salak şeyleri yazarım, üzülürüm sıkılırım döner kalemim, yine bana girer hatta ama.. Şu an yani nasıl desem.. ":}}}}" şeklinde dolaşıyorum.


Bazen, bazı zamanlar, işleri düzeltmek için "oturur" konuşursunuz, iki medeni insanın yapacağı gibi. Öyle bir güzel "sıçarsınız" ki isteseniz işler o kadar berbat olamaz.


Tamam yaa! dersiniz, olmuyorsa olmuyordur. Zorlamanın anlamı yok, dışarda bilmem kaç milyar insan var, birileri elbet benim içindir. Yani olmuyorsa olmuyordur anlıyor musunuz?Öyle acı macı da kalmadıysa hele.


Sonra kel alaka bi şey yüzünden fark edersiniz ki, siz seviyorsanız, o bahanedir.
:)
İnsan olmak bu denli egoist bu denli muazzamdır aslında.


Kadınların erkeklere ihtiyaçları yoktur.
Kadınlar erkekleri ister sadece.


Şimdi;
Islak bir havlu ile kurulanmak mümkün mü? Mümkün.
Şarap güzel bir içki mi? Güzel.
Kese ıslakken mi kuruyken mi daha iyi işlevini yerine getirir?
Tamam gidiyorsun da bir şey unutmadın mı? İstediğin kadar geç kal okula, işe, hayata, o kapıdan geri dön ve gerekeni yap!
-Efendim? Duyamadım? Rica mı ettin? -misin dedin di mi?
Şampuan, saç kremi, cam sil, deterjan.. Bence tertemizsin artık.. Bozma, kirletme beni, seni, bizi.
O çok sevdiğim Mersinli , İzmir'e taşındığında, seni sevmesi için sana forma alırım. Gerçekleştir bunu.


Ben çok güzel yemek yaparım, neden biliyor musun? Ben yemeği sevdiğim şeyleri yapmayı öğrendim hep.
Hep pis boğazım yüzünden yani..
O otobüs de zor gelir, o göbek de zor gider söylerim.
Ellerin dudaklarına gitti gördüm.


Delirmedim a dostlar, sadece mutluyum.
O yüzden oturdum koltuğa, derin derin nefesler alıyorum.
Geçecektir yakında :}

Devam Devam...

Hayat, geri gelir.

Meğer kalbimin atışı, yükselen tansiyonummuş.
23 yaşımda tansiyonum yükselsin evet.

Bugüne kadar herhangi bir şey, kişi, kurum, olay yüzünden, hissettiklerimi ve yaşadıklarımı yazmama engel olmadı, olamaz zaten!


Beni mutlu ettiğinde, egonu okşayan kelimelerim, kırbaç gibi geliyorsa bugün sana, burada suçu parmaklarıma atamazsın.
----
Bugün çok saçma duygularla geçti. -Noluyor ya ölecek miyim, kalbim ağzımda atıyor! 'dan tut, allahım sen soktun sen çıkara kadar geniş bir yelpazeye sahiptim.
Didem aradı, evlenecek olan, nikah şahidi ben olan işte. 
-Buluşalım? -Tamam :)
Evden çıkmam lazımdı, duvarlar üstüme üstüme geliyordu. Geldiler. Kaan arkada, biz bıcır bıcır 10 saniyede bir farklı konuya geçerek, oturacağımız yere gitmeyi beklemeden başladık dedikoduya.
Sonra parmağımla gösterdim,
-Bak, şurada duruyor.
-Öndeki mi?
-Evet.


Evet işte.
Oturduk. Kafam dağıldı. O kadar çok işleri var ki, evlenmek kolay değil biliyorum da, insan sinir sahibi olur. Halısı mobilyası, evin kirası boyası.
Vakit nasıl geçti, bilemedik.
Sonra kalktık.
Ben denize kenarına geçtim..
Hüzünüm vardı, denize dökmek istedim.
Ama insanlara bayramdı. Mutlulardı ve her yerdeydiler.
Bayram bile olsa insanlar mutsuz olabilirlerdi, bu kadar kalabalık ve mutlu olmamalıydı deniz kenarları. 
Az insanların olduğu bir yer aradım. Gözüme bir yer kestirdim, iskelenin ilerisinde.
Bir çift turistin uzak yakınına oturdum. Dilimizi bilmediklerini hayal edip, hüznüme de yabancı kalırlar diye yetindim.


Bir sigara, tabii ki yaktım.
Kulağımda Aylin, ışıl ışıl şehrin insancıklarına baktım boş boş bu şarkıyla. http://fizy.com/#s/1agr7t
Açın o şarkıyı, öyle okuyun. Ne hissettiğimi daha iyi anlayacaksınız okudukça.
Sonra,
Kendimi hiç düşünmedim.
Onu hiç düşünmedim.    
Hayatı düşündüm. Bir kaç dakika sadece şehri sevmemeye çalıştım.
Sonra, birisi dokunsa ne güzel ağlarım diye iç geçirdim, kimse dokunmadı.
Yürüdüm sahilden, durağa gittim, otobüsüm geldi, bindim.
Otobüs kanımdan daha hızlı gidiyordu, kaldıramadım, indim Konak'ta.
Göztepe, Güzelyalı..Yürüdüm.


Sahilde balık tutan genç yaşlı bir sürü insan vardı.
Bir banka oturdum bir süre sonra. 17 yaşında bile olmayan oğlan çocuğunu kıskanıp,izlemeye başladım.
Totem yaptım bir de!
Balık tutarsa eğer...Neyse işte, başladım beklemeye. Kulağımda aynı şarkı, tekrar yapıyor.
Sağında solunda kim varsa 3. balığını tutarken, o hala boş çekiyordu.
15 dakika sonra kalktım, -Zaten bende şans olsa, diye söyleniyordu, içimden katıldım ona.


Yürümeye devam ettim.
Yorulmadım.
Bir kız gördüm, aynı benim küçüklüğüm. Benimde o yaşlarda çöp gibi kol ve bacaklarım vardı.
Ailesi önde, o arkada ilerliyordu, kendi kendine oyunlar oynayarak. 
Benimle göz göze geldi, gözlerini benden ayırmadan "geri geri ilerlemeye" başladı.
Kalbim, göğüs kafesime vurdu!
Ben de öyle yürürsem, zaman geri akar mı? Ama üç beş gün değil, o kız kadar olana kadar, geri gitsem?
Olmaz.
Ayaklarım.
Hakkını ödeyemem.
Senelerdir hiç bıkmadan beni istediğim yere götürdü istediğim zaman.
Devam ettik ben ve ayaklarım.
Köprüye kadar gelmiştim bile.
El ele dolaşan bir çiftten yüz bulamadığı için bana doğru kuyruk sallayarak gelen bir köpek gördüm.
-Hiç bulaşma dostum, sevecek yerlerim ağrıyor bugün! diye tersledim onu zihnimden.
Anladı.
Boynunu büküp sola geçti.
Bense, tanıdık kimseyle karşılaşmamak adına, sahil tarafından yoluma devam ettim.
Sonra;
Biri dokundu omzuma.
Sıçrayarak döndüm, kulaklığımın birisini çıkarttım.
O.
Napıyorsun değil, naber değil, nasılsın değil, selam değil..
-Noldu sana? dedi.
Gülümsedim. -Naber? dedim.
Yineledi,
-Noldu sana?
-Çok mu belli?
-Hayır ama gözlerin parlamıyor, dedi.
Yine gülümsedim.
-Artık seninle böyle şeyler konuşamam, salla, senin ne işin var burda? dedim.
Bir şeyler söyledi ama, o sırada şarkının en güzel yerlerinden birini söylüyordu Aylin.
"Geçmişi bırak, yoluna bak"
Dinle-ye-medim onu.
Gülümsedim.
-Görüşürüz, dedim.


Ama o, omzuma dokunmuştu.
Dokunsalar,ağlayabilirdim.
Artık ağlayabilirdim aslında.

Devam Devam...